Zbigniew Rusek

Zbigniew Rusek urodził się 2 października 1938 roku w Mysłowicach. Był polskim siatkarzem, trenerem i działaczem. W latach 1954-1958 występował w Stali Mielec, a następnie, podczas studiów na Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie, grał w AZS-AWF Warszawa. Z tym klubem zdobył pięć mistrzostw Polski i wicemistrzostwo. Od 1963 roku reprezentował Legię Warszawa, z którą wywalczył dwa mistrzostwa i dwa wicemistrzostwa kraju. W sezonie 1967/1968 grał we francuskim CSM Clamart, a karierę zawodniczą zakończył po kolejnym mistrzostwie Polski z Legią.

W reprezentacji Polski zadebiutował w 1959 roku. Rozegrał 129 spotkań, w tym 107 oficjalnych. Wystąpił między innymi na mistrzostwach świata w 1960 i 1966 roku, mistrzostwach Europy w 1963 roku oraz Letniej Uniwersjadzie w 1959 roku, gdzie zdobył brązowy medal. Po zakończeniu gry pracował jako trener. Prowadził między innymi reprezentację Polski juniorów, żeńską drużynę Spójni Warszawa oraz reprezentacje juniorek i seniorek Francji. Był również wiceprezesem Polskiego Związku Piłki Siatkowej do spraw szkoleniowych. Zmarł 7 sierpnia 2018 roku.

Na podstawie artykułu „Zbigniew Rusek” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.