Maria Lucyga

Maria Lucyga urodziła się 11 kwietnia 1866 roku w Mysłowicach, w rodzinie robotniczej Trecińskich. Zdobyła wykształcenie elementarne. Po ślubie z górnikiem Pawłem Lucygą zamieszkała w Szopienicach, obecnie będących częścią Katowic. W 1904 roku założyła tam Czytelnię dla Kobiet i została jej pierwszą przewodniczącą. Za szerzenie czytelnictwa polskich książek była kilkakrotnie represjonowana. Należała także do Towarzystwa Polek i kierowała tą organizacją.

W swoim domu przechowywała broń i amunicję dla Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska. Po I powstaniu śląskim musiała opuścić region, a wróciła po ogłoszeniu amnestii. Podczas III powstania śląskiego pełniła funkcję łączniczki i organizowała opiekę sanitarną. W 1922 roku w imieniu Towarzystwa Polek witała wkraczające na Górny Śląsk Wojsko Polskie. W kolejnych latach działała w różnych organizacjach społecznych. Otrzymała Krzyż Niepodległości. Zmarła 22 października 1948 roku w Szopienicach.

Na podstawie artykułu „Maria Lucyga” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.